Fiti Fiti

     Vuh,göğsüme samur oturduğu gecelerden biri.Facebook ve twittera paylaştıklarınızı en fazla 4 saniye sonra görmüş oluyorum.Bugün bilgisayara baktığım kadar işime gücüme baksam ,hiç bir şey değişmezdi.Erasmustayım ben.Varsın dünya yansın.

     Keşkelerim var.Keşke bir kaç kitap daha getirseydim.Keşke şunu  ben kitap okuyorum diye gözünüze sokmadan söyleme şekli olsaydı.Keşke yaz gelince kışı ,kış gelince yazı yazmayı özlemeseydim.Yine bir ne yazalım düşüncesi aldı beni.Onu ona bırakmayı isterken,kendimi klavyenin başında buluyorum.Kimi kandırıyorum,yaklaşık 4 saattir buradayım.

Parça

      Muhafazakar bulutların İzmir üzerinde çok seviştiği bu akşam ,ben, her sabah yazı yazmam için posta kutumu doldurduğunuz mektupları temizlemekten artık yoruldum.Her gün yolumu kesip bana fidan diktirmeye çalışan kız bu yazıyı okuyorsa,umarım kaç ağaç kurtardığımın farkındadır.Bir yanda her gün gerilim müzikleri eşliğinde verilen vakitsiz boşalan baraj haberlerinin bitecek olmasının sevinci,bir yanda penceremin perdesini havalandıran rüzgar, bir yanda bu, bir yanda şu sıralar kendine yer etmiş can sıkıntısı işte yine bir yazı..

    İlişkiler hakkında yazmanın sorunun bu olduğundan bahsediyorduk yazı yazan bir arkadaşımla,belli bir süre sonra tekrar etme çekincesi.Yani biraz 7 notadan ne kadar şarkı çıkabilir tartışmasına benzese de siz de kabul edersiniz ki o kadar karmaşık yaratıklar değiliz.Ana teması, kızlar hep aynı,erkekler de işte odun,hiç bir zaman olmaz,bakalım nasıl olmaz temalı yazılara bir yazılık ara verip, genel yazacağım.